CUESTIONARIO UNIDADE 4: XEOSFERA (1ª parte)

 1- Que é unha dorsal?, unha zona de subdución? e unha falla transformante?

 

-Unha dorsal consiste en que dúas placas se separan e por ese oco sube o magma e crea unha cordilleira submarina. Unha dorsal oceánica é unha elevación da cortiza terrestre que xera unha situación de menor profundidade no océano onde aparecen. 

- A zona de subducción é unha zona longa e estreita onde unha placa litosférica descende por baixo doutra. A fricción producida nesta zona leva ao derretimiento do manto, que á súa vez, ascende a través da cortiza continental creando volcáns. Sobre elas acumúlase un prisma de acreción.

-  Fallas ou bordos transformantes son aqueles límites entre placas tectónicas nas que se produce un desprazamento lateral dunha placa respecto a a outra.

 -Unha dorsal cinsiste en que dúas placas se separan e por ese oco sube o magma e crea unha cordilleira submarina

 

2- Como será a Terra no futuro? Indica que pasará nos seguintes lugares: Leste de África; Mediterráneo; California.

 

 - No leste de África dase unha enorme greta no chan de 15 metros de profundidade, 20 de ancho e varios quilómetros de longo formouse repentinamente hai dúas semanas na rexión de Narok, en Quenia, no que parece a última e espectacular mostra dun movemento inexorable da cortiza terrestre que, segundo os geólogos, acabará dividindo en dous o continente africano dentro de... millóns de anos.

- Mediterráneo: a placa africana está sendo subducida por debaixo da placa do Mar Egeo. É considerada parte da placa Euroasiática, e é un límite diverxente responsable da formación do golfo de Corinto. A subdución consiste no afundimento dunha placa litosférica baixo o bordo doutra placa, formándose os chamados límites converxentes entre placas. A placa subducida é a que se funde e tende a estar fromada pola corteza oceánica, máis estreita e densa que a continental.

-California: Falla de San Andrés

3- Hai millóns de anos as actuais Europa e Asia chocaron orixinando os Montes Urais. Esta cordilleira está formada por montañas de pouca altitude. Explica este feito dende o punto de vista da xeodinámica interna e externa.

 

É considerada como unha das cordilleiras máis antigas da Terra. A súa idade estímase entre os 250 e 300 millóns de anos. En comparación con outras cordilleiras famosas como a do Himalaya, esta non ten máis de 60 millóns de anos. Por iso, nos Urales adoita observarse gran estado de erosión por tantos anos afectándolle as condicións climáticas de xeo, desxeo, ventos, precipitacións, etc. As montañas comezáronse a formar cando empezaron as etapas finais nas que se pechou o océano. Isto debeuse a unha fragmentación de Pangea. As placas tectónicas realizamos algúns movementos de colisión que provocou que a cortiza chocase entre si ata formar os montes Urales. Os geólogos pensan que se empezou a formar durante o Carbonífero tardío e o Pérmico. Foi, por aquel entón, coñecido como o bordo do supercontinente coñecido como Laurasia. A colisión da cortiza terrestre durou varios millóns de anos nos que se chegou a levantar a cortiza por completo e formou as montañas. Co paso dos anos foise erosionando e pódese datar a data da súa formación. Ao contrario que iso, o Himalaya conserva os seus picos aínda «novos» sen desgastar, o que sinala a mocidade dos seus picos. A pesar de todo o que pasou, a estrutura dos montes Urales non sufriu numerosas transformacións. Polo xeral, podemos atopala ben conservada. Dado que ten grandes recursos naturais como minerais de forma extensa e abundante, a importancia económica que tivo todo este tempo é alta. Entre os minerais máis abundantes que podemos atopar están os depósitos de cobre, carbón, manganeso, ouro, ferro, níquel, aluminio e potasio.

Fai tantos anos diso que está moi desgastada.

 

4- Que é a crioclastia ou gelifración?

A crioclastia, chamada tamén gelifracción, consiste na fragmentación da rocha cando, polas variacións de temperatura, a auga, que enche os ocos das rochas e que pode penetrar máis ou menos nela, conxélase. O paso de líquido a sólido provoca un aumento de volume de ao redor dun 10 por cento, o que somete á roca a unha tensión, que provoca o desprendemento de grans ou fragmentos. 

 

5- En 1985 a erupción do volcán Nevado do Ruíz orixinou lahares que causaron importantes danos e perdas de vidas.  Que é un lahar?

 

 Son fluídos compostos de sedimentos volcánicos cunha gran cantidade de auga. Un lahar pode estar conformado de diferentes granulometrías e tipos de rocas. Estes fluxos pódense provocar por saturación de auga nos macizos volcánicos, provocando o arrastre de material xa sexa por intensas choivas ou desxeo, polo que igualmente poden ocorrer lahares aínda que o volcán non estea en erupción. Un lahar fai referencia a unha avalancha de produtos volcánicos que, ao ser un fluxo, na maioría de ocasións busca os leitos dos ríos para seguir a súa traxectoria. Os lahares poden ser fríos ou quentes dependendo tanto da condicións volcánicas como do material que arrastre. Os lahares son altamente destrutivos debido á gran velocidade que toman e á súa alta densidade.

 

6- Indica que axente químico é o responsable do seguintes tipos de meteorización química: oxidación, carbonatación, disolución e hidrólisis.

-Oxidación: Fenómeno químico en virtude do cal se transforma un corpo ou un composto pola acción dun oxidante, que fai que no devandito corpo ou composto aumente a cantidade de osíxeno e diminúa o número de electróns dalgún dos átomos. O axente químico responsable da oxidación e o O2.

-Carbonatación: Proceso de alteración polo que o dióxido de carbono reacciona coa auga para dar ácido carbónico. O axente químico responsable da carbonatación é o CO2.

_Disolución: É a mestura homoxénea de dúas ou máis compoñentes que non reaccionan entre si e que se atopan en proporcións variables. O axente químico responsable da disolución é o H2O.

-Hidrólisis: É unha reacción química entre unha molécula de auga e outra macromolécula, na cal a molécula de auga divídese e rompe un ou máis ligazóns químicas e os seus átomos pasan a formar unión doutra especie química. O axente químico responsable da hidrólisis é o OH-H+.